Het is weer zover: Op 12 augustus bereikt de meteorenzwerm van de Perseïden het hoogtepunt. Als het weer gunstig is, zijn er rond deze datum talloze vallende sterren en ook enkele bolides te zien.

Het aantal van het hemelse spektakel, dat naar verluidt oploopt naar 100 meteoren per uur, moet echter niet te letterlijk worden genomen. Zo zijn er zelfs met geluk maar zo’n 20 tot 30 vallende Perseïden per uur te zien.

De oorzaak: Enerzijds bevindt het sterrenbeeld Perseus, waar de Perseïden hun oorsprong kennen, zich niet direct in Zenit, maar komt hij pas ’s nachts in de noordoostelijke hemel op. Dit houdt in dat veel meteoren in de avonduren “achter de horizon” vallen en daardoor onzichtbaar blijven.

Het stofspoor van de komeet vervaagt

Anderzijds is het stofspoor van komeet Swift-Tuttle, dat verantwoordelijk is voor het schouwspel, sinds de laatste opleving in 1992 aanzienlijk vervaagd. Als gevolg hiervan treffen minder meteoren de aarde dan in de jaren van 1990 en 2000.

Bovendien passeert de aarde slechts zelden de dichtere gebieden van dit brede stofspoor. Desalniettemin blijven de Perseïden één van de meest indrukwekkende meteorenregen van het jaar voor sterrenkijkers.

Meer informatie over de weersomstandigheden tijdens de Perseïden van 10 tot 14 augustus, vind je hier kort van tevoren.