Een klein stadje in Noorwegen en een Italiaans bergdorp hebben het probleem van het gebrek aan winterlicht op een creatieve manier opgelost: ze richten het zonlicht naar de donkere dalen met behulp van spiegels.

De inwoners van de Zuid-Noorse stad Rjukan moeten het ruim een ​​half jaar per jaar zonder zonlicht doen. Het stadje ligt in het dal van een smalle schaduwrijke vallei waar de zonnestralen alleen van half maart tot eind september het stadje weten te bereiken.

De winterse duisternis is echter al negen jaar voorbij: sindsdien sturen enorme spiegels het zonlicht van een berghelling aan de rand van het dal naar het marktplein van de stad.

Bij helder weer reflecteren de spiegels, ook wel heliostaten genoemd, de zon in de vallei ongeveer 180 kilometer ten westen van de hoofdstad Oslo. De circa 200 vierkante meter lichtruimte midden in de stad wordt inmiddels door de 3.000 inwoners gebruikt om te genieten van de winterzon, maar ook voor publieke evenementen.

De zonnespiegels van Rjukan zijn niet het eerste project van dit soort in Europa. Ook in de Italiaanse gemeente Viganella in Piemonte zorgt een spiegel in de winter voor zonlicht. Tot de bouw van de spiegel in 2006 bereikte van half november tot begin februari geen enkele zonnestraal het dorp. Sindsdien wordt het plein in het dorpscentrum verlicht met gereflecteerd zonlicht.

De spiegels worden aangestuurd door een elektronisch besturingssysteem. Niet alleen het zichtbare licht van de zon, maar ook 80 procent van het niet-zichtbare spectrum wordt in de dorpskern weerkaatst. Dit is zelfs voldoende om een ​​merkbare opwarming van het dorpsplein te realiseren.

In tegenstelling tot de winter zijn de spiegels tijdens de zomermaanden niet in gebruik.