De schaal van Beaufort - Alles over de windkracht

Beaufort geeft de windkracht aan in knopen of kilometer per uur. De windkracht is onder te verdelen in verschillende windsterkten. In 1805 introduceerde de Britse admiraal Francis Beaufort een dergelijke opstelling waarbij de windkracht aanvankelijk werd gecategoriseerd in een 13-delige schaal. Dit werd de schaal van Beaufort genoemd. Het is het meest voorkomende systeem om de windkracht mee te definiëren. De afkorting van Beaufort is “Bft”.

Een windkracht van 0 Beaufort komt overeen met stilte en 12 Bft met een heuse orkaan. In sommige publicaties komt er nog een windkracht 13 of meer voor, maar de laatste jaren zijn er aparte schalen gemaakt om de sterkten van orkanen en tornado’s te classificeren. Zo is de schaal van Saffir-Simpson van toepassing op tropische cyclonen en de schaal van Fujita op tornado’s.

De twaalfdelige schaal werd in 1806 ontwikkeld door de Britse admiraal Sir Francis Beaufort (7 mei 1774 tot 17 december 1857), terwijl hij bevel voerde over het bevoorradingsschip Woolwich. De Britse marine zag al snel voordelen van deze schaal. Zo werd het in opdracht van de Admiraliteit in 1838 ingevoerd. Sindsdien wordt de schaal van Beaufort wereldwijd in de zeevaart gebruikt.

Dat de schaal van Beaufort oorspronkelijk als tabel voor oorlogsschepen en als meetinstrument voor het algehele gedrag van de zeilen van een schip bij verschillende windsnelheden fungeerde? Met een toenemende windkracht werd het zeiloppervlak kleiner. Daarom was zijn schaal vooral gebaseerd op de zichtbare effecten van de wind op scheepszeilen. Hij baseerde zich zelfs op nog oudere waarnemingen, die bijvoorbeeld de effecten van de wind op windmolenwieken in beeld riepen.

Beauforts belangrijkste prestatie was om de schaal va Beaufort landonafhankelijk te maken. In 1835 werd de schaal van Beaufort als universeel geldig aangenomen op de Eerste Internationale Meteorologische Conferentie in Brussel. In 1949 werd het bij besluit van de Internationale Meteorologische Organisatie (WMO) uitgebreid naar 17 categorieën, maar in 1970 voerde de WMO de 12-delige schaal opnieuw in. De classificaties van Beaufort zijn nog steeds geldig, maar metingen geven de windsnelheid nu meestal in meters per seconde of in kilometers per uur aan.

Lucht stroomt altijd van hoge naar lage luchtdruk om in evenwicht te zijn. Wind is dus niks anders een verplaatsing van lucht om de verschillen in luchtdruk op te heven. Hoe hoog de luchtdruk is, hangt af van de temperatuur en hoogte. Bewegende lucht in een kamer wordt ook wel tocht genoemd.

De meest voorkomende windkrachten liggen in Nederland tussen de 2 Bft (zwakke wind) en 5 Bft ( vrij krachtige wind).

De windkracht volgens Beaufort wordt bepaald uit het gemiddelde van de windsnelheid over 10 minuten. Volgens de schaal van Beaufort is er dus sprake van storm als de wind minstens 9 Beaufort bereikt of een gemiddelde snelheid van 75 kilometer per uur en meer. In Nederland spreekt men echter van een storm wanneer de gemiddelde snelheid minstens 1 uur gelijk is aan windkracht 9.